Kendimle hiç bu kadar yüzleşmemiştim galiba. Son iki gündür yaşadıklarım, duygu değişimlerim, tesadüfler..beni inanılmaz bi farkındalığa itti. Farklı kararlar, yeni ve geçmişten gelen insanlar, çok da eski olmayan hedefler, hayatımın dönüm noktasıymış gibi hissediyorum. Bu hissiyatı kendime ben ve çevremdeki insanlar hissettiriyor. Mesela bu gece iki şeye karar verdim. Birinden çok emin değilim ama, diğerinden çok eminim; bir psikologla görüşmeye karar verdim ve bu konuda çok eminim artık. Araştırıp bir an önce başlayacağım terapiye. Bunu kötü bir durum olarak görmüyorum asla hatta aksine bana çok iyi geleceğini düşünüyorum. Emin olmadığım kararım ise vücuduma minik bir dövme yaptıracağım. Bunu yıllardır hep isterdim ama her zaman yaptıracağım dövmenin benim için çok önemli bir şeyi temsil etmesini istediğimden bir türlü karar veremiyordum. Şimdilik nasıl bir şey olacağına karar verdim gibi. Galiba minik bir *kırlangıç* yaptıracağım. Ama dediğim gibi emin değilim. Geçimi kalıcı mı, nereme yaptıracağım ne şekilde olacak vesaire bunları henüz düşünmedim. Zaten çok çok yeni bir karar bu kırlangıç fikri. Sebebini daha sonra anlatacağım..şimdilik bu kadarı gerçekten kafi..
Burası benim 13-17 yaşlarımda vaktimin neredeyse tamamını geçirdiğim, takip ettiğim blokların sayfalarında umarsızca dolaştığım, içimi, ufkumu olabildiğince açan, beni yeni limanlara götüren ve hayallerime odaklanmamı sağlayan postlara bakınıp iç geçirmekle bir olduğum bi mecraydı. Epeydir açamıyordum bu hesabımı ama kurtarabildim. Kötü olmadı evet. İyi oldu aslında ama yıllar önce beğendiğim takip ettiğim veya rb’ladığım şeylerden bazılarına o kadar uzak; bazılarına da bir o kadar yakın veya içindeyim. Çok garip bir his. Mesela liseliyken hayatımın bir bölümünü hep Ankara’da geçirmek istediğimi söylerdim. Gazi Üniversitesinde Müzik Öğretmenliği okuyacağım derdim hep ve buna göre çalışırdım. Evet, ben gaziyi kazandım istediğim bölümde okudum, hayatımın bir bölümü Ankara’da geçti. Ama bitti. Geçti ve gitti. Çok tuhaf çünkü hayaliyle yanıp tutuştuğu bir durumu yaşadım ve bitti. Artık Ankara’da değilim, yapmam gereken onlarca şey var ama eskisi kadar hevesli ve hayallerine sadık birisi değilim. Bunu farkedildi çok oldu zaten ama bu hesabımı yeniden açtığımda bu durum bir kez daha çarptı suratıma.
Bir de eskisi kadar dini inancı olan biri değilim sanırım artık. Çok uzun süredir bu konuda kendime bile açıklayamadığım bazı hissiyatların var. Liseliyken dini içerikler beğenir paylaşırmışım. Şimdi yeniden açtığımda bu hesabı, o paylaşımlarımı görmemek adına siliyorum, sanki temizliyorum sayfamdan. Daha fazla bu konu hakkında yazmayacağım ama bu durum da önceki konu gibi çarptı suratıma..
Yıllar önce burası bana çok iyi gelmişti. Kim bilir belki yıllar sonra yeniden çok iyi gelir. -bu sefer daha fazla ihtiyacım var üstelik-